Για τα παιδιά όχι εκπτώσεις στην κρίση
¨ Για τα παιδιά όχι εκπτώσεις στην κρίση ¨

 Γονείς ίσως η μόνη λέξη που συναντά κανείς την ανιδιοτέλεια  στον μέγιστο βαθμό.
Ιδιότητα που όταν την έχεις νιώθεις αξεπέραστα.
Μία χαρά που βρίσκεται πάντα μέσα σου, μία γαλήνη,  μια ευτυχία, ένα άγγιγμα ψυχής μοναδικό, μια μεγάλη ευλογία.
Ένας στίβος δρόμου ταυτόχρονα ο οποίος κρύβει και αρκετές ανησυχίες για το ¨πως¨.
Πως θα μεγαλώσουν,  ανατραφούν,  διδαχτούν, μάθουν και πως θα ενεργούν.
 Σαφέστατα το κάθε παιδί έχει την δική του μοναδική προσωπικότητα, ποιος όμως ο ρόλος του γονέα;
Ένα παρόμοιο ερώτημα που μας  έγινε από φίλο και στην πραγματικότητα μας αιφνιδίασε.                ¨Τι θέλετε να κάνετε με τα παιδιά σας;¨
Προσπαθήσαμε να απαντήσουμε άμεσα όμως δεν είχαμε από κοινού μια συγκεκριμένη απάντηση.  
Θέλαμε χρόνο να το σκεφτούμε διότι πραγματικά μας ξάφνιασε.
Συλλογιστήκαμε και καταλήξαμε ότι πέραν των άλλων θα θέλαμε να τα βοηθήσουμε να αποκτήσουν ¨κριτική σκέψη.¨
Να βάλουμε τα θεμέλια ώστε να είναι σε θέση όπως ξεχωρίζουν το καλό, το δίκαιο, το ηθικό, το θετικό και να το ασπάζονται. Να μη δέχονται τα πάντα που τους σερβίρονται άκριτα και αβίαστα, αλλά να είναι σε θέση να τα αντιλαμβάνονται να τα αξιολογούν και να πράττουν αναλόγως.
Όταν έδωσα την απάντηση στον φίλο και ο ίδιος είχε ξεχάσει ότι την είχε θέσει.
  Για να τα καταφέρουμε προσπαθούμε να είμαστε με τα παιδιά μας σε επικοινωνία, να τους δείχνουμε ότι είμαστε κοντά τους, στις ασχολίες τους, στα παιχνίδια τους, στις αναζητήσεις τους. Κάνουμε μαζί τους εργασίες, χειροτεχνίες χρησιμοποιώντας την φαντασία τους, ξεκινούν κάτι από την αρχή και το τελειώνουν ακολουθώντας τα στάδια.
Τους παρατηρούμε στη συμπεριφορά τους με τους άλλους και τους ζητούμε να την σχολιάσουμε από κοινού σε χρόνο που να το επιτρέπει χωρίς να τα προσβάλλουμε.
Διαβάζουμε παραμύθια το βράδυ σχολιάζοντας τον ψεύτη βοσκό που στο τέλος κανείς δεν τον πίστευε.
Αναλύουμε τις εικόνες κάτι που ενισχύει κατά πολύ την προσπάθεια της κριτικής σκέψης.
Τα παιδιά περιγράφουν αυτά που βλέπουν στο γενικό πλάνο μπαίνοντας σιγά σιγά στις λεπτομέρειες της εικόνας, κάτι που δεν θα έκαναν εύκολα από μόνα τους.
Αυτός ο τρόπος μας δίνει την ευκαιρία στη συνέχεια, να περάσουμε και στα συναισθήματα των ηρώων, διαβάζοντας τις εκφράσεις των προσώπων τους και αναλύοντας τη στάση του σώματος.
Αυτό συμβάλλει στο να αρχίζουν να παρατηρούν και να αντιλαμβάνονται, ώστε μεγαλώνοντας να μην είναι οπτικά αναλφάβητοι.
Είναι απίστευτο αυτό που συμβαίνει σε μερικά παραμύθια, υπάρχουν φράσεις και εικόνες που κάθε άλλο από παιδική ιστορία θυμίζουν.
Θαρρείς και κάποιοι εσκεμμένα προσπαθούν να περάσουν στα παιδιά αρνητικά μηνύματα τα οποία αλλοιώνουν την συμπεριφορά τους και τον τρόπο που ενεργούν.
Προσδοκούν να ισοπεδώσουν τα πάντα, θεσμούς, αξίες, ήθη, οικογένεια, πίστη.
Ακριβώς η ίδια τακτική ακολουθείται σε κάποιες παιδικές ταινίες ή ηλεκτρονικά παιχνίδια.
Τα παιδιά βάλλονται καθημερινά από εικόνες και πληροφορίες τις οποίες πολλές φορές δεν επεξεργάζονται και αυτό είναι για μας το ζητούμενο.
Βλέπουν με τις ώρες επιθετικούς χαρακτήρες, βία, γνωρίζουν τα σήριαλ της τηλεόρασης και βρίσκονται στον χώρο όταν οι ενήλικες βλέπουν ταινίες με σκηνές ακατάλληλες για αυτά.
Αναρωτιόμαστε  στη συνέχεια οι γονείς όταν ξεστομίζουν λέξεις απορώντας ¨που την έμαθε ή που την άκουσε¨ όταν οι ίδιοι δεν προσέχουμε πως μιλάμε μπροστά τους.
Προσπαθούμε να ξεγελαστούμε  ότι δεν μας ακούνε καθώς συζητάμε, παρ ότι βρίσκονται δίπλα μας.
 Προσπαθούμε, προσπαθούμε.
Ίσως ο καλύτερος τρόπος να τα βοηθήσουμε είναι με το παράδειγμα μας.
Είναι απίστευτο πως τα παιδιά μας, υιοθετούν τις πράξεις τις συνήθειες τις σκέψεις και τις αντιλήψεις μας.
Από την άλλη πλευρά πως μπορείς να ζητήσεις κάτι όταν δεν το εφαρμόζεις ο ίδιος.
Πως ζητάμε από τα παιδιά να συμπεριφέρονται σωστά όταν στη κυριολεξία τα παρκάρουμε μπροστά στις τηλεοράσεις.
Η πολύωρη επαφή του παιδιού με κάθε είδους οθόνη, την θεωρούμε από τις μεγαλύτερες απειλές για την διαπαιδαγώγηση τους, για αυτό και είναι όσο μπορούμε ελεγχόμενη, σε συγκεκριμένες ώρες καθώς και σε ποιότητα θεμάτων.
Αποτρέπει το παιδί από το παιχνίδι.
Μας ενδιαφέρει έντονα να αποκτήσουν ομαδικότητα, κοινωνικότητα, εστιάζοντας την συμμετοχή τους σε δραστηριότητες είτε οργανωμένες είτε με την παρουσία τους στη γειτονιά, στο πάρκο στην αυλή του σχολείου.
Μας νοιάζει τα παιδιά  να παίξουν, να χαρούν το παιχνίδι με τους φίλους τους όπως είχαμε εμείς την ευκαιρία παλαιότερα.
Μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πως θεωρεί το παιδί στο μυαλό του το παιχνίδι.
Συγκεκριμένα μία φορά την εβδομάδα παρακολουθούμε σχολή γονέων, εκείνη την ώρα στην ενορία μας τα παιδιά κάνουν διάφορες δραστηριότητες σε διπλανή αίθουσα. Αφού τελειώνουμε ιδιαίτερα ο γιός μας ζητάει να παίξει. Σε ερώτηση μας τόση ώρα τι κάνατε η απάντηση του μας αφόπλισε, ¨οι δραστηριότητες δεν είναι παιχνίδι, θέλω να παίξω¨.
Μόλις βγαίνουν παίζουν κυνηγητό, τρέχουν συνέχεια προκαλώντας το ένα να πιάσει το άλλο, τρέχουν και παίζουν, τρέχουν και χαίρονται, αυτό είναι το παιχνίδι για αυτά, και μαζί τους χαιρόμαστε και εμείς.
Βοηθούν οι σχολές γονέων όπου υπάρχουν. Ακούς, μαθαίνεις, συζητάς, προβληματίζεσαι.
Δεν τα ξέρουμε όλα οι γονείς ή αν το νομίζουμε εκεί διαπιστώνουμε ότι υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης.
 Ρώτησαν μία απλή μάνα γιατί στέλνεις τα παιδιά σου σχολείο;
Εκείνη απάντησε: Πρώτον, για να ζουν με αξιοπρέπεια. Δεύτερον, να εξασκήσουν τα τάλαντα που τους έδωσε ο θεός και τρίτον, για να βοηθούν τους ανθρώπους.
Όταν το ακούσαμε ενθουσιαστήκαμε. Με αυτή την μάνα ταυτιζόμαστε και εμείς.
Να έχουν ενσυναίσθηση  και να σκέπτονται ευλογημένα.
 Τα παιδιά αυτό το καταλαβαίνουν το νιώθουν, αντιλαμβάνονται τις λέξεις τις εκφράσεις την αύρα των γονιών.
Νιώθουν ασφάλεια και αγάπη και εμείς χαιρόμαστε να τα βλέπουμε να μεγαλώνουν το καθένα ξεχωριστά και όλα μαζί, Η Δήμητρα, ο Σταύρος και ο Μάριος μας.     
Μεγαλώνουν έτσι και αλλιώς είτε υπάρχει οικονομική κρίση είτε όχι.
Σε αυτή την οικονομική κρίση οι εκπτώσεις στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών δεν έχουν θέση.
Ίσως χρειαστεί να ζήσουμε πιο λιτά. Ίσως να κατεβάσουμε τον πήχη στα υλικά αγαθά και στις συνήθειες που κάποιες φορές δεν είχαν συναισθηματική ούτε χρηστική αξία και έτσι να μάθουν και τα παιδιά μας. Ίσως χρειαστεί να ζήσουμε πιο απλά και πιο πνευματικά όπως λένε οι γέροντες.
Ο πήχης του ενδιαφέροντος για τα παιδιά, ας μείνει ψηλά, ο χρόνος που τους αφιερώνουμε ας παραμείνει ο ίδιος όσο μπορούμε. Ας τους εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα για την μάθηση, ας επενδύσουμε σε αυτά διότι η αξία τους είναι σταθερή με εξασφαλισμένο επιτόκιο.
 Εύλογα θα αναρωτιόταν κανείς μπορούν αυτά να γίνουν;
Ας ξεκινήσουμε να εξασκούμαστε με τα πιο απλά και τα πρώτα αποτελέσματα δεν θα αργήσουν να έρθουν.
Γιάννης Μαυροκορίδης


 
Στόχος μας "ο άνθρωπος"